در این مقاله قصد داریم نحوه اتصال دامنهها به DNS خارجی را روی VPS ویندوزی که پلسک روی آن نصب شده بررسی کنیم و مرحلهبهمرحله توضیح دهیم چه بخشهایی باید چک یا تنظیم شوند.
مرحله اول: بررسی کامل Zone دامنه در پلسک
وقتی یک دامنه در پلسک اضافه میشود پلسک به صورت خودکار یک DNS Zone برای آن ایجاد میکند. حتی اگر قصد دارید DNS خارجی استفاده کنید لازم است ابتدا این Zone را باز کرده و محتوای آن را با دقت بررسی کنید. در پنل پلسک دامنه را انتخاب کنید و وارد بخش DNS Zone شوید. در این صفحه تمام رکوردهای مهم از جمله رکورد A سایت، رکورد WWW، رکوردهای MX در صورت فعال بودن سرویس ایمیل، رکورد SPF و TXT و رکوردهای CNAME را مشاهده میکنید. بررسی دقیق این بخش به شما کمک میکند بدانید چه رکوردهایی را بعدا باید در DNS خارجی بسازید تا سایت بدون اختلال کار کند. اگر مشتری شما ایمیل را روی سرویس دیگری مدیریت میکند میتوانید در همین مرحله رکوردهای غیرضروری را شناسایی کنید تا در DNS خارجی صرفا همان موارد لازم را وارد کند.
مرحله دوم: غیرفعال کردن DNS داخلی پلسک برای جلوگیری از تداخل
در صورتی که میخواهید مدیریت DNS فقط توسط سرویس خارجی انجام شود بهتر است DNS داخلی پلسک را برای دامنه غیرفعال کنید. این کار باعث میشود پلسک دیگر Zone را ارائه ندهد و کاربرانی که به اشتباه NS سرور شما را پیدا میکنند با رکوردهای اشتباه روبهرو نشوند. برای غیرفعالسازی کافیست وارد دامنه شوید و گزینه Disable DNS Zone را انتخاب کنید. با انجام این کار پلسک فقط مسئول میزبانی سایت و ارائه فایلها و محتوا خواهد بود و مدیریت رکوردها کاملا به سرویس خارجی سپرده میشود. این تنظیم مخصوصا زمانی مهم است که تعداد زیادی سایت میزبانی میکنید و میخواهید ساختار DNS یکپارچه و کنترلشده داشته باشید.
مرحله سوم: تنظیم NameServerهای خارجی در پنل دامنه
در این بخش باید دامنه را به سرویس DNS خارجی متصل کنید. این کار از داخل پلسک انجام نمیشود و باید وارد پنل ثبتکننده دامنه شوید. سرویسهای DNS خارجی معمولا دو یا چند NameServer در اختیار شما قرار میدهند که باید آنها را در بخش مدیریت دامنه ثبت کنید. پس از ذخیره تنظیمات، دامنه به صورت کامل به DNS خارجی هدایت میشود. توجه کنید انتشار کامل این تغییرات در اینترنت ممکن است بین چند دقیقه تا ۲۴ ساعت طول بکشد. اگر مشتریان شما تعداد زیادی دامنه دارند بهتر است یک راهنمای عمومی آماده کنید تا بدانند NameServerها باید دقیقا کجا تنظیم شوند.
مرحله چهارم: انتقال تمام رکوردها به DNS خارجی
پس از غیرفعال کردن DNS داخلی و تنظیم NSها حالا باید رکوردهای لازم را در DNS خارجی وارد کنید. این مرحله حساسترین بخش کار است زیرا هر رکورد اشتباه میتواند باعث قطعی سایت یا اختلال در سرویس ایمیل شود. ابتدا رکورد A اصلی دامنه را وارد کنید و IP سرور خود را قرار دهید تا سایت مشتری روی VPS شما بالا بیاید. سپس رکوردهای CNAME مانند www را اضافه کنید تا کاربران بتوانند دامنه را با هر دو حالت باز کنند. اگر ایمیل روی سرور شما میزبانی میشود رکوردهای MX و SPF و DKIM نیز باید به دقت ایجاد شوند. اگر ایمیل روی سرویس دیگری قرار دارد فقط رکوردهایی را وارد کنید که ارائهدهنده ایمیل داده است. در صورتی که سایت مشتری سرویسهای جانبی مانند CDN یا سرویس احراز هویت دارد باید رکوردهای خاص آنها را نیز منتقل کنید.
مرحله پنجم: بررسی وضعیت انتشار و رفع خطاهای احتمالی
بعد از وارد کردن رکوردها لازم است مطمئن شوید که DNS خارجی بهدرستی فعال شده و رکوردها در اینترنت منتشر شدهاند. برای این کار میتوانید از ابزارهایی مانند DNSChecker، Nslookup یا Dig استفاده کنید. در این مرحله خروجی رکورد A، رکورد CNAME، رکوردهای TXT و رکوردهای MX را بررسی کنید. اگر IP اشتباه باشد سایت باز نمیشود یا ممکن است نسخه دیگری از سایت باز شود. در صورتی که رکوردهای ایمیل اشتباه باشند تحویل ایمیل کاربران مختل میشود. بررسی مرحلهای رکوردها به شما کمک میکند پیش از مشتری همه چیز را کنترل کنید.
اگر روی VPS خود تعداد زیادی سایت را میزبانی میکنید، این مطلب را مطالعه کنید
زمانی که سرور شما میزبان تعداد زیادی سایت است بهتر است استاندارد مشخصی برای نحوه مدیریت DNS مشتریان داشته باشید. اگر مشتری DNS خارجی استفاده میکند بهتر است یک فایل راهنما شامل رکوردهای ضروری مثل رکورد A، رکورد www، رکوردهای مربوط به ایمیل و رکوردهای امنیتی مانند SPF به او ارائه کنید تا از همان ابتدا تنظیمات را درست وارد کند. همچنین بهتر است در توضیحات سرویسها ذکر کنید که مدیریت DNS با مشتری است تا در آینده به دلیل تنظیمات اشتباه دچار قطعی سایت نشوند. اگر کاربران از سرویس ایمیل داخلی پلسک استفاده میکنند بهتر است همیشه به آنها یادآوری کنید که رکوردهای DKIM و SPF را فعال کنند. اگر ایمیلشان را روی یک سرویس دیگر تنظیم کردهاند باید رکوردهای لازم را از همان سرویس بگیرند و در DNS خارجی وارد کنند. توجه به این موارد باعث میشود درخواستهای پشتیبانی کمتر شود و وبسایتها بدون مشکل فعالیت کنند.
در پایان این مراحل دامنه بهطور کامل به DNS خارجی متصل میشود و رکوردها بدون تداخل روی سرویس خارجی مدیریت خواهند شد.




