کاربر قبل از خرید سرور ابری باید نوع بار کاری، میزان مصرف ترافیک، نیاز پردازشی و نوع فضای ذخیرهسازی را مشخص کند. سرور ابری زمانی بیشترین به سود رساندن را دارد که متناسب با سناریوی واقعی استفاده انتخاب شود. انتخاب نادرست فلیور معمولا باعث افزایش هزینه یا کاهش پایداری سرویس میشود. ایرانسرور خانوادههای متنوعی از فلیورها را طراحی کرده است تا هر کاربر بتواند متناسب با نوع مصرف و نیاز خود انتخاب دقیقتری داشته باشد. در این راهنما سناریوهای متداول خرید سرور ابری و دلیل انتخاب هر فلیور بهصورت ساده توضیح داده میشود.
سناریوهای مبتنی بر مصرف ترافیک بسیار بالا
در این سناریو حجم درخواستهای ورودی و خروجی شبکه بسیار زیاد است و سرور در طول شبانهروز تعداد زیادی اتصال همزمان را مدیریت میکند اما پردازش منطقی روی هر درخواست بسیار محدود است. فشار اصلی روی کارت شبکه و پهنای باند قرار دارد و CPU و رم فقط برای مدیریت اتصالها استفاده میشوند. این الگو معمولا در سرویسهایی که نقش عبوری دارند و داده را تولید یا تحلیل نمیکنند، دیده میشود.
فلیور High Traffic Tier برای چنین شرایطی طراحی شده است. در این فلیور نسبت CPU به رم پایین است و منابع پردازشی بهصورت اشتراکی ارائه میشود اما سقف ترافیک پایه بسیار بالا در نظر گرفته شده است. تفاوت اصلی این فلیور با خانوادههای دیگر در همین موضوع است؛ زیرا در فلیورهای دیگر ترافیک محدودتر است و تمرکز بیشتر روی توان پردازنده و حافظه قرار میگیرد. این فلیور زمانی مناسب است که مشکل اصلی سیستم مربوط به شبکه باشد و نه پردازنده یا حافظه.
سناریوهای کاربرد عمومی و بکاند
این سناریو زمانی ایجاد میشود که بار کاری شامل پردازش درخواستها، مدیریت اتصال کاربران و انجام عملیات ساده دیسکی باشد. مصرف منابع در این وضعیت معمولا ثابت و قابل پیشبینی است و سیستم باید بین CPU، رم، دیسک و شبکه تعادل مناسبی داشته باشد. برخلاف سناریوی ترافیک بالا در اینجا پردازش درخواست اهمیت بیشتری دارد.
فلیور General Purpose با نسبت CPU به رم برابر ۱ به ۴ دقیقا برای این تعادل طراحی شده است. تفاوت این فلیور با High Traffic Tier در این است که منابع پردازشی رزرو شده و پاسخگویی سیستم به منطق برنامه وابسته است نه فقط عبور ترافیک. این فلیور امکان مقیاسپذیری نرمافزارهای بکاند را فراهم میکند و در عین حال باعث افزایش هزینههای اضافی برای کاربر نمیشود.
سناریوهای مبتنی بر مصرف بالای رم
در این سناریو ویژگی کلیدی اصلی سیستم حافظه است نه پردازنده یا شبکه. دادهها باید بهصورت فعال در رم نگهداری شوند تا از مراجعه مداوم به دیسک جلوگیری شود. این الگو با سناریوهای عمومی تفاوت دارد زیرا افزایش CPU به تنهایی باعث بهبود عملکرد نمیشود.
فلیور Memory Optimized با نسبت CPU به رم برابر ۱ به ۸ این تفاوت را پوشش میدهد. تمرکز این فلیور روی ظرفیت و سرعت رم است و به همین دلیل حجم داده فعال میتواند بهطور کامل در حافظه قرار گیرد. تفاوت اصلی این فلیور با General Purpose در این است که رم نقش تعیینکننده دارد و دیسک فقط نقش پشتیبان را ایفا میکند. این فلیور برای سیستمهایی مناسب است که تأخیر پایین اولویت اصلی آنها است.
سناریوهای پردازش سنگین CPU
در این سناریو زمان اجرای محاسبات عامل اصلی عملکرد سیستم است. درخواستها معمولا کوتاه نیستند و هر عملیات نیاز به پردازش منطقی یا ریاضی قابل توجهی دارد. برخلاف سناریوهای رممحور افزایش حافظه تأثیر زیادی ندارد و توان CPU تعیینکننده سرعت اجرا است.
فلیور Compute Optimized با نسبت CPU به رم برابر ۱ به ۲ برای این الگو طراحی شده است. این فلیور بیشترین فرکانس هسته و توان پردازشی را ارائه میدهد و تفاوت اصلی آن با General Purpose در تمرکز کامل روی CPU است. این فلیور برای بارهای کاری Compute-Bound انتخاب منطقی محسوب میشود.
سناریوهای پرفورمنس بسیار بالا و HPC
این سناریو زمانی مطرح میشود که یک کار بزرگ به چند بخش کوچکتر تقسیم میشود و این بخشها بهصورت همزمان روی چند هسته یا چند گره پردازشی اجرا میشوند. در این شرایط ارتباط سریع بین پردازندهها و تأخیر کم بین گرهها اهمیت بسیار زیادی دارد. این روش با پردازشهای معمولی که بیشتر بر پایه CPU هستند تفاوت اساسی دارد.
فلیور HPC Optimized برای این نوع پردازشهای توزیعشده طراحی شده است. تفاوت اصلی این فلیور با Compute Optimized در این است که فقط قدرت یک هسته مهم نیست بلکه هماهنگی و مقیاسپذیری بین هستهها اهمیت دارد. این فلیورها برای پروژههای علمی و محاسباتی سنگین استفاده میشوند و نیازمند تنظیمات تخصصی هستند.
سناریوهای نیازمند CPU اختصاصی
در این سناریو پایداری عملکرد و حذف نوسان ناشی از اشتراک منابع اهمیت بالایی دارد. حتی نوسانهای کوچک در توان CPU میتواند روی کیفیت سرویس تأثیر بگذارد. این شرایط معمولا در پایگاهدادههای حساس یا پردازشهای پیوسته دیده میشود.
فلیور Dedicated CPU کل هستههای پردازنده را بهصورت اختصاصی در اختیار کاربر قرار میدهد. تفاوت اصلی این فلیور با Compute Optimized در حذف کامل اشتراک CPU است. این موضوع باعث میشود عملکرد سیستم در طول زمان پایدارتر باشد و رفتار آن حتی در زمان انجام کارهای سنگین قابل پیشبینی باشد.
سناریوهای مبتنی بر I/O و ذخیرهسازی سریع
در این سناریو محدودیت اصلی سیستم به سرعت خواندن و نوشتن دادهها مربوط است. حجم عملیات روی دیسک زیاد است و حتی تأخیرهای کوتاه در ورودی و خروجی میتواند باعث کاهش سرعت کل فرایند پردازش شود. این الگو با سناریوهای رممحور متفاوت است زیرا دادهها دائما از دیسک خوانده و نوشته میشوند.
فلیور Storage Optimized با استفاده از دیسکهای NVMe و توان بالای IOPS برای حل این مشکل طراحی شده است. تفاوت اصلی این فلیور با سایر خانوادهها در اتصال مستقیم دیسک به سرور میزبان است که تأخیر را به حداقل میرساند. این فلیور زمانی گزینه مناسبی است که محدودیت اصلی سیستم از سمت دیسک باشد و پردازنده یا رم نقش تعیینکنندهای نداشته باشند.
بررسی و اصلاح انتخاب پس از خرید
پس از راهاندازی سرور ابری، بررسی منظم میزان مصرف منابع اهمیت زیادی دارد. اگر مشخص شود یک منبع همیشه بدون استفاده است یا برعکس فشار زیادی به آن وارد میشود و باعث کندی سیستم شده است تغییر فلیور انتخاب درستی خواهد بود. این انعطافپذیری یکی از مزیتهای اصلی سرور ابری است و کاربران میتوانند با یک بررسی ساده هزینه سرویس خود را کمتر کنند و در همان زمان عملکرد بهتری داشته باشند.